[01 | 00:00:00.150] ความรับผิดต่อผู้อื่น ยินดีต้อนรับสู่ตอน 2.2 ความรับผิดต่อผู้อื่นค่ะ ตอนที่แล้วเราดูความเสียหายที่ร้านขนมดีออนไลน์ต้องจ่ายเอง ตอนนี้เราจะดูสิ่งที่คนอื่นเรียกร้องจากร้าน เราจะดูความรับผิดด้านข้อมูลและเครือข่าย ค่าต่อสู้คดี โทษตามกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล หรือ PDPA และความรับผิดด้านสื่อ ตัวเลขของบริษัทในหลักสูตรนี้เป็นตัวเลขสมมติเพื่อการสอน และเนื้อหาไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายหรือการเสนอขายประกัน ถ้อยคำจริงขึ้นกับกรมธรรม์แต่ละฉบับค่ะ [02 | 00:00:35.080] ใครเรียกร้องจากเราได้บ้าง ความรับผิดต่อผู้อื่นมีสองหัวข้อหลักค่ะ หัวข้อแรก ความรับผิดด้านความเป็นส่วนตัว เมื่อข้อมูลส่วนบุคคลที่เราดูแลรั่วออกไป หัวข้อที่สอง ความรับผิดด้านความปลอดภัยเครือข่าย เมื่อระบบของเราส่งต่อมัลแวร์ไปยังคู่ค้า หรือถูกใช้ทำให้ผู้อื่นเสียหาย ผู้ที่อาจเรียกร้อง ได้แก่ ลูกค้าที่ข้อมูลรั่วแล้วถูกหลอกต่อ คู่ค้าที่มัลแวร์ลามจากระบบเรา และผู้ให้บริการชำระเงิน ซึ่งอาจเรียกเก็บค่าใช้จ่ายเมื่อข้อมูลบัตรรั่ว และหน่วยงานกำกับ ที่อาจสอบสวนและสั่งปรับค่ะ ร้านขนมดีออนไลน์ใช้ผู้ให้บริการชำระเงินและไม่เก็บข้อมูลบัตรเอง ความเสี่ยงด้านบัตรจึงลดลงมาก นี่คือตัวอย่างของการหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่เราเรียนในตอนแรก เมื่อถูกเรียกร้อง เรื่องที่ต้องอ่านคือค่าต่อสู้คดีค่ะ คำถามแรก ใครเลือกทนาย บางกรมธรรม์ผู้รับประกันจัดทนายให้ บางกรมธรรม์ให้เราเลือกแล้วเบิกคืน โดยต้องได้รับความยินยอมก่อน คำถามที่สอง ค่าต่อสู้คดีกินวงเงินหรือไม่ กรมธรรม์ส่วนใหญ่รวมค่าต่อสู้คดีไว้ในวงเงินเดียวกับค่าเสียหาย ดูตัวอย่างสมมติค่ะ วงเงินความรับผิดต่อผู้อื่นสองล้านบาท ค่าทนายและค่าดำเนินคดีแปดแสนบาท วงเงินจึงเหลือจ่ายค่าเสียหายเพียงหนึ่งล้านสองแสนบาท ถ้าศาลสั่งให้ชดใช้หนึ่งล้านห้าแสนบาท ร้านต้องจ่ายเองสามแสนบาท บทเรียนคือ วงเงินฝั่งผู้อื่นควรเผื่อค่าต่อสู้คดีไว้ด้วยค่ะ [04 | 00:02:11.240] PDPA: หน้าที่และโทษที่ต้องรู้ ในประเทศไทย กฎหมายสำคัญคือ พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล หรือ PDPAค่ะ เมื่อรู้ว่ามีเหตุละเมิดข้อมูล ต้องแจ้งสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล หรือ สคส. ภายในเจ็ดสิบสองชั่วโมง เว้นแต่ไม่มีความเสี่ยงต่อสิทธิของเจ้าของข้อมูล และถ้ามีความเสี่ยงสูง ต้องแจ้งเจ้าของข้อมูลพร้อมแนวทางเยียวยาด้วย ค่าใช้จ่ายในการแจ้งนี้อยู่ในหมวดค่ารับมือเหตุที่เราเรียนในตอนที่แล้ว ส่วนโทษ มีสามแบบ ทางแพ่ง ศาลอาจสั่งให้จ่ายค่าเสียหายจริง และค่าสินไหมเพื่อการลงโทษไม่เกินสองเท่า ทางปกครอง ปรับสูงสุดหนึ่ง สาม หรือห้าล้านบาท แล้วแต่มาตราที่ฝ่าฝืน และทางอาญาในบางกรณี คำถามสำคัญคือ ประกันจ่ายค่าปรับได้ไหมคะ กรมธรรม์มักเขียนว่าคุ้มครองเท่าที่กฎหมายอนุญาต และในไทยเรื่องนี้ยังไม่มีแนวทางชัดเจน สิ่งที่แน่นอนกว่าคือค่าที่ปรึกษากฎหมาย และค่าดำเนินการเมื่อถูกสอบสวนค่ะ [05 | 00:03:18.520] ความรับผิดด้านสื่อ: เรื่องที่ร้านออนไลน์มักลืม หัวข้อสุดท้ายในฝั่งผู้อื่น คือความรับผิดด้านสื่อค่ะ ครอบคลุมเนื้อหาที่เราเผยแพร่บนเว็บไซต์และโซเชียล ทั้งรูป ข้อความ วิดีโอ และโฆษณา ความรับผิดนี้ไม่ต้องมีการโจมตีเลย เกิดจากการโพสต์ของเราเอง เช่น ร้านขนมดีออนไลน์ใช้รูปขนมจากเว็บอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต อาจถูกเรียกร้องเรื่องลิขสิทธิ์ หรือโพสต์รีวิวเปรียบเทียบคู่แข่งจนถูกฟ้องหมิ่นประมาท หรือใช้ชื่อคล้ายแบรนด์อื่น และถ้าบัญชีโซเชียลของร้านถูกยึด แล้วผู้ไม่หวังดีโพสต์เนื้อหาที่สร้างความเสียหายในนามร้าน ก็อาจเกิดความรับผิดได้ค่ะ ไม่ใช่ทุกกรมธรรม์ประกันไซเบอร์มีหัวข้อนี้ ต้องตรวจตารางความคุ้มครอง สรุปตอน 2.2ค่ะ ความรับผิดต่อผู้อื่นมีสองหัวข้อหลัก คือความเป็นส่วนตัว และความปลอดภัยเครือข่าย ค่าต่อสู้คดีต้องดูว่าใครเลือกทนาย และกินวงเงินหรือไม่ PDPA กำหนดให้แจ้ง สคส. ภายในเจ็ดสิบสองชั่วโมง และมีโทษทั้งทางแพ่ง ปกครอง และอาญา ค่าปรับคุ้มครองเท่าที่กฎหมายอนุญาตเท่านั้น และความรับผิดด้านสื่อเกิดได้แม้ไม่มีการโจมตี ตอนหน้า ตอนสุดท้ายของชุดที่สอง ข้อยกเว้นและเงื่อนไข ส่วนที่ทำให้เคลมสะดุดบ่อยที่สุด แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ