[01 | 00:00:00.150] ปกป้องระบบแบ็กอัป และบัญชีผู้ดูแล สวัสดีค่ะ ตอนที่แล้วเราออกแบบแบ็กอัปให้แข็งแรง ตอนนี้มาดูอีกด้านหนึ่งนะคะ คือคนที่เข้าถึงแบ็กอัปได้ เพราะเกือบทุกเคส ผู้โจมตีไม่ได้เจาะระบบแบ็กอัปตรงๆ แต่ล็อกอินเข้าไปด้วยบัญชีผู้ดูแลที่ขโมยมา เราจะคุยกันสี่เรื่องค่ะ แยกระบบแบ็กอัปออกมาเป็นชั้นสำคัญที่สุด ป้องกันการลบ ปกป้องบัญชีผู้ดูแล และเฝ้าระวังสัญญาณอันตราย [02 | 00:00:25.370] ระบบแบ็กอัปต้องอยู่ในชั้นเดียวกับ Tier 0 ในชุดแรก เราจัดระบบแบ็กอัปไว้ใน Tier 0 ร่วมกับระบบยืนยันตัวตนและเครือข่ายนะคะ ความหมายคือ มันต้องได้รับการป้องกันระดับสูงสุด และที่สำคัญ ต้องแยกออกจากโดเมนหลัก เป้าหมายคือ ต่อให้ผู้โจมตียึดโดเมนได้ทั้งหมด ก็ยังเข้าระบบแบ็กอัปไม่ได้ ในทางปฏิบัติ เซิร์ฟเวอร์แบ็กอัปไม่ควรต่อเข้าโดเมนหลัก ให้ใช้บัญชีเฉพาะของมันเอง และคอนโซลควรเข้าได้จากเครื่องของผู้ดูแลที่กำหนดไว้เท่านั้นค่ะ เปิด MFA ทุกครั้งที่เข้าคอนโซลแบ็กอัป และบัญชีคลาวด์ที่เก็บแบ็กอัป แล้วอย่าเปิดคอนโซลให้เข้าได้จากอินเทอร์เน็ตนะคะ ข้อสุดท้าย ซอฟต์แวร์แบ็กอัปเองก็มีช่องโหว่ได้ค่ะ เคยมีกรณีที่กลุ่มแรนซัมแวร์ใช้ช่องโหว่ของซอฟต์แวร์แบ็กอัปยอดนิยม เพื่อดึงรหัสผ่านที่เก็บไว้ในระบบออกมา ดังนั้นต้องแพตช์ให้เร็ว เหมือนระบบสำคัญอื่นๆ [03 | 00:01:17.850] ทำให้การลบแบ็กอัป ยากและช้า ต่อมาคือทำให้การลบแบ็กอัปยากและช้าค่ะ ผู้โจมตีมีเวลาจำกัด ยิ่งเราทำให้ช้า ยิ่งมีโอกาสจับได้ วิธีแรกคือให้สองคนอนุมัติ ถ้าจะลบแบ็กอัป หรือลดระยะเก็บ ต้องมีอีกคนยืนยันด้วย วิธีที่สอง คือถังขยะแบบหน่วงเวลา ลบไปแล้วยังกู้คืนได้อีกหลายวัน ผลิตภัณฑ์แบ็กอัปหลายตัวมีฟีเจอร์นี้แล้ว แค่ต้องเปิดใช้ วิธีที่สาม ล็อกระยะเก็บไว้ ไม่ให้ใครแก้ให้สั้นลงได้ และวิธีสุดท้าย แจ้งเตือนทุกครั้งที่มีการลบ โดยส่งไปยังช่องทางที่อยู่นอกระบบ เพราะถ้าส่งเข้าอีเมลองค์กร ผู้โจมตีอาจลบอีเมลแจ้งเตือนทิ้งได้เหมือนกันค่ะ [04 | 00:02:00.700] ปกป้องบัญชีผู้ดูแล: ประตูที่ผู้โจมตีอยากได้ที่สุด มาถึงบัญชีผู้ดูแลค่ะ ซึ่งเป็นประตูที่ผู้โจมตีอยากได้ที่สุด หลักแรกคือแยกบัญชีตามชั้น บัญชีผู้ดูแลโดเมนต้องใช้กับระบบ Tier 0 เท่านั้น ไม่เอาไปล็อกอินเครื่องทั่วไป เพราะทุกเครื่องที่ล็อกอินไป อาจทิ้งร่องรอยให้ขโมยได้ ผู้ดูแลทุกคนควรมีสองบัญชี บัญชีทำงานปกติไว้อ่านอีเมลและเปิดเว็บ กับบัญชีสิทธิ์สูงที่ใช้จากเครื่องเฉพาะ ที่ไม่ได้ใช้อ่านอีเมลหรือท่องเว็บเลย MFA ควรเป็นแบบที่ต้านฟิชชิงได้ อย่างกุญแจความปลอดภัย หรือ passkey และรหัสผ่านแอดมินประจำเครื่อง ต้องไม่ซ้ำกันทุกเครื่อง ไม่อย่างนั้นได้รหัสเดียว ก็เข้าได้ทั้งองค์กรค่ะ ส่วนไฮเปอร์ไวเซอร์ ก็ไม่ควรผูกกับโดเมนหลักนะคะ ในปี 2024 Microsoft รายงานว่ากลุ่มแรนซัมแวร์ ใช้ช่องโหว่ที่ทำให้ ESXi ซึ่งผูกกับโดเมน มอบสิทธิ์เต็มให้กลุ่มผู้ใช้ที่ผู้โจมตีสร้างขึ้นเอง แล้วเข้ารหัสทุก VM ได้ในทีเดียว และอย่าลืมประตูหน้าค่ะ VPN และทุกช่องทางเข้าระยะไกลต้องมี MFA เคส Colonial Pipeline กับ Change Healthcare ที่เราเรียนไป เริ่มจากประตูที่ไม่มี MFA ทั้งคู่ [05 | 00:03:13.530] สัญญาณเตือน ก่อนวันเข้ารหัส เรื่องสุดท้ายคือการเฝ้าระวังค่ะ ข่าวดีคือ ผู้โจมตีต้องแตะระบบแบ็กอัปก่อนเข้ารหัส นี่คือโอกาสที่เราจะจับได้ทัน ถ้าตั้งแจ้งเตือนไว้ถูกจุด สัญญาณแรก งานแบ็กอัปถูกปิด ถูกลบ หรือถูกลดระยะเก็บ โดยไม่มีใบขอเปลี่ยนแปลง สัญญาณที่สอง มีคนล็อกอินคอนโซลแบ็กอัปผิดเวลา หรือจากเครื่องที่ไม่เคยใช้ สัญญาณที่สาม มีคำสั่งลบ Shadow Copy บนเครื่องวินโดวส์ อันนี้มักเกิดไม่นานก่อนเข้ารหัส สัญญาณที่สี่ EDR ถูกปิดหลายเครื่องพร้อมกัน และสัญญาณที่ห้า ข้อมูลที่แบ็กอัปเปลี่ยนไปมากผิดปกติ ซอฟต์แวร์แบ็กอัปหลายตัว ตรวจจับแบบนี้ได้แล้ว แต่ทุกสัญญาณจะไม่มีประโยชน์เลยนะคะ ถ้าไม่มีคนดูแจ้งเตือนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง โดยเฉพาะคืนวันศุกร์ ที่ผู้โจมตีชอบเลือกค่ะ [06 | 00:04:08.730] สรุปตอน 2.2 สรุปตอนนี้นะคะ แยกระบบแบ็กอัปออกจากโดเมนหลัก ทำให้การลบยากและช้า ปกป้องบัญชีผู้ดูแลด้วยการแยกบัญชี แยกเครื่อง และ MFA ที่ต้านฟิชชิง และตั้งแจ้งเตือนที่มีคนดูจริง ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายของชุดนี้ค่ะ เราจะพิสูจน์ว่าทั้งหมดที่ทำมาใช้ได้จริง ด้วยการซ้อมกู้คืน แล้วพบกันนะคะ