บทที่ 5: Recon และ OSINT: เปลี่ยนข้อมูลเป็นรายการทรัพย์สิน



เป้าหมาย:

- แยก passive recon กับการติดต่อระบบเป้าหมายได้

- ทำ asset inventory พร้อมแหล่งที่มาและระดับความเชื่อมั่น

- ตัดสินขอบเขตก่อนส่งต่อให้ขั้นสแกน



เริ่มจากคำถาม ไม่ใช่เครื่องมือ

Recon มีเป้าหมายสร้างภาพว่าระบบประกอบด้วยอะไร ใครเป็นเจ้าของ และจุดใดต้องตรวจต่อ เริ่มจากรายการโดเมน IP แอป API และผู้รับผิดชอบที่เจ้าของงานยืนยันแล้ว จากนั้นค่อยใช้ข้อมูลสาธารณะเติมช่องว่าง ข้อมูลที่ค้นเจอเป็นเบาะแส ไม่ได้เป็นหนังสืออนุญาตทดสอบ

Passive recon ใช้เอกสารหรือข้อมูลจากแหล่งอื่นโดยไม่ส่งคำขอไปยังโฮสต์เป้าหมายโดยตรง เช่น เอกสารส่งมอบหรือชุดข้อมูล certificate transparency ที่บันทึกไว้ ส่วนการเปิดเว็บเป้าหมาย สอบถาม authoritative DNS หรือสแกนพอร์ตมีการติดต่อระบบ จึงต้องพิจารณาขอบเขตและเงื่อนไขก่อน



บันทึกความไม่แน่นอนให้ตรวจย้อนกลับได้

- หนึ่งแถวต่อหนึ่งทรัพย์สิน: asset, ชนิด, แหล่งข้อมูล, เวลาที่พบ, owner, สถานะในขอบเขต และ confidence

- ชื่อจากใบรับรองเก่าอาจเลิกใช้แล้ว ให้สถานะ candidate จนกว่าจะยืนยันกับเจ้าของ

- IP ของ CDN และ SaaS อาจเป็นระบบร่วมกับผู้อื่น ห้ามขยายขอบเขตตาม DNS เพียงอย่างเดียว

- จำกัดข้อมูลบุคคลที่เก็บให้เท่าที่จำเป็น และปกปิดในรายงานฝึก



ตัวอย่างทำงาน: ร้านค้า Acme จำลอง

เอกสาร RoE อนุญาต shop.acme.test และ api.acme.test แต่ไม่รวมผู้ให้บริการชำระเงิน ข้อมูลใบรับรองจำลองยังมี old.acme.test และ pay.vendor.test จึงบันทึกสองรายการแรกเป็น in-scope, old เป็นรอยืนยัน และ pay เป็น out-of-scope แม้จะปรากฏในเส้นทางซื้อสินค้า

ก่อนส่ง inventory ให้ทีมสแกน ให้ตรวจความเป็นเจ้าของ วันที่อนุมัติ รายการยกเว้น และผู้ติดต่อหยุดงาน ถ้าพบระบบใหม่ให้ขอเพิ่ม scope เป็นลายลักษณ์อักษร แล้วจึงทดสอบ



เอกสารอ้างอิง:

NIST SP 800-115: แนวทางวางแผนการทดสอบ | https://csrc.nist.gov/pubs/sp/800/115/final